เจมื่ปิดฉาก..เจมื่จากไป
เจมื่ตัดสินใจ ถึงคราวก้าวต่อไป
เจมื่มีฝันใหม่ต้องไขว่คว้า
แต่ฉันยังชอกช้ำ
เจมื่มาถึงจุดสุดอัดอั้น..
เจมื่ยืนยันว่าฉันเจ้าปัญหา..
เจมื่คงโล่งใจได้จากลา
แต่ว่าฉันยังระทม
แล้วใครกันที่โกหก..เจมื่?
สารพัดเรื่องดีๆ..
ที่เธอกล้าสาบานให้?
ดูตัวเองบ้างเจมื่
...ผิดที่ใคร?
เจมื่คนดีในดวงใจ ตายไปแล้ว
เจมื่คิด..เขามีสิทธิ์คิดหลีกหนี
เจมื่มีความลับต้องหลบซ่อน
แต่ว่า ฉันยังอาวรณ์..
เขาหนีหน้า..
หลบหน้าหนีไป
หนีไป
หนีไปหาอะไรที่ดีกว่า
ไปให้ไกล..
ไปสุดขอบฟ้า
หลบลี้หนีหน้า..
ราวกับว่ามันช่างง่ายดาย
ทำได้ลงคอ..
ขออีกสักวัน เจมื่
กลับมาหลอกกันอีกที
กลับมาโกหกให้เต็มที่
เผื่อฉันดูออกเสียที..
ว่าเธอนี้เป็นเช่นไร
จะได้แน่ใจ..ว่าเรา..
ไม่มีทางอื่น..
อีกแล้ว
เจมื่จากไป..ฉันจะเหลือใคร?
มีแต่แผลใจ..ฉันผิดตรงไหน
อาจได้บทเรียนสอนใจในวันหน้า
ทว่า..ต้องรับความจริง
ทนอยู่กับความเดียวดาย
เมื่อสายสัมพันธ์สะบั้นลง
และฉัน..ยังคง..
ชอกช้ำใจ
เจมื่..เจมื่..เดี๋ยว
ฉันจะทำให้แม่อกแตกตาย
ยิ่งมองเธอยิ่งละลาย
เสียงลั่นเปรี๊ยะอกแม่แตกแหลกไป
เก้าสิบไมล์ไกลบ้านดังแว่วมา
ฉันทำให้แม่ผิดหวัง
ยิวทั้งสปริงแวลลีย์สะเทือนขวัญ
ชุมชนจะพัง
ทั้งคุณตาผวาร่าง..
กลางหลุมศพ..
แม้เธอมีรอยสัก..ฉันจักมองข้าม
จะไม่ห้ามหัวโล้นโกนเกลี้ยงเก๋
จะเป็นคนชาติไหน..ก็โอเค จะร่อนเร่ไร้เคหา..ไม่ว่ากัน
ขอเพียงไม่ใช่ยิว..
ฉันก็ร้องโห่ฮิ้ว..ถูกใจหลาย
ขอตั้งหลักใหม่ให้สบาย
เฮ้..เฮ..แม่เทพีนอกศาสนา..
อยากได้มาคู่ครอง..หมายปองเธอ
โอเค..เดี๋ยวก่อน..
ขอพูดก่อน
มีปัญหาอะไร?
ฉันต้อง..ค่อยๆซึมซับมัน
เธอไม่มีทางเข้าใจ
ฉันรอมานาน..ผ่านดานิกา ชวอร์ทส์
กับเอริกา ไวลส์
คู่แฝดแฮนเดลแมน
ฉันรอมานาน..ผ่าน ฮีเธอร์ กรีนบลัทท์
แอนนี่ มินคัส
แคเร็น พินคัส..
ลิซ่า แคทซ์..
สเตซี่ โรเซ่น..
เอเลน เคปแลน..
จูลี่ ซิลเวอร์..
กับ เจนนี่ สไตน์..
ฉันไปชับบาสดินเนอร์วันศุกร์
กับชาปิโรทุกคนย่านถนนไฮโซ
แต่เมื่อมาพบเธอ..
ฉันต้องเพ้อตะลึงงัน
ตั้งท่าจะโทรหามาหลายวัน
ได้แต่ยืนบื้อใจสั่น..
ฉันร่อนเร่ผ่านทะเลทราย
ถูกทำร้าย..ทารุณ
โคตรเหง้าหลายรุ่นเป็นพันปี
แต่บัดนี้ฉันไม่แคร์!
ต่อให้เธอใส่ห่วงลิ้น..ฉันรับได้
จะเคยติดตะราง..เคยเป็นชาย
มีเรื่องน่าอับอายในครอบครัว
พ่อเธอมั่วสุมกลุ่มมาเฟีย
ฉันขอบอก..ไม่มีใครดีไปหมด
เรื่องมันแย่ แต่เป็นจริง..
เฮ้ๆ..เทพีนอกศาสนา
ฉันปรารถนาคนอย่างเธอ
สลัดตัดวงจร
เธอ..นำแสงสว่าง
เธอ..
เธอคือเรื่องที่ฉันจะเขียน
...ฉันต้องเขียน !
เธอจะยากไร้..นั่นไม่เกี่ยว
จะมีเขี้ยวดูดเลือด..ถูกใจฉัน
เป็นสาวห้าวชอบอาวุธยุทธภัณฑ์
ฉันจะยุส่งให้เธอไล่ยิง
ฉันคือทาสฮีบรูผู้รับใช้..
เธอสั่งได้..บอกมาเลย
เฮ้ๆ..
ฉันรอเนื้อคู่มานาน
เฝ้าอธิษฐานขอพบเจอ
แล้วฉันจะฝากใจ..
กับใครคนนั้น..
นั่นคือเธอ
สุดจะเชื่อ เธอมาหาจนได้
สองเรานั่งใกล้กันอยู่นี่
เห็นมั้ย..ฉันยิ้มให้
แสนดีใจที่เธอมา
เสื้อนี่ฉกมาจากร้านชุดแฟนซี
วันนี้ฉันเหมือน เดซี เม..
นี่ไง..เราหัวเราะกัน
ฉันว่า..สองเรานั้นจะโอเค..
แม้ต้องพยายามอีกสักนิด
ปรับตัวใกล้ชิดอีกสักหน่อย
เพื่อรักบรรเจิดยิ่งเลิศลอย
ห้าปีก่อนตอนรอคอยก็เหมือนกัน
ในเมื่อเธอมาได้..โอไฮโอ!
เราก็คงไปโผล่ได้ทุกแห่ง
หวังว่าเธอจะชอบงานฉันแสดง..
ทุ่มสุดแรง..คงไม่เห่ย
นี่ไง..เธอหัวเราะ..
และฉันยิ้ม
ริมฝั่งน้ำในโอไฮโอ
เธอเป็นของฉัน
เราสุขกันดี
ฉันว่า..พรุ่งนี้จะดียิ่งขึ้นไป
หากฉันผิดก็พร้อมจะยอมรับ
เราจะจับมือมั่นร่วมฟันฝ่า
ยิ่งเข้มแข็งพ้นผ่านกาลเวลา..
ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์มาเจอกัน
เท่านั้นก็ดีถมไป
ที่รัก..ขอโทษ..สุดสัปดาห์นี้ฉันอยู่ไม่ได้
มีงานงี่เง่าที่แรนดอมเฮาส์..พรุ่งนี้
ไม่มีทางเลี่ยง
ไม่ยักรู้.. เธอจะไปเร็วอย่างนี้
โทษที..ที่รัก
ฉันนึกว่า เวลาเรามีน้อย..
ผมรู้ ผมรู้
เอาละ..ถ้าจำเป็น
ก็จงไป
ถ้าจำเป็น..
ไม่เป็นไร..
คืนนี้ยังได้อยู่ด้วยกัน
แต่เที่ยวบินขากลับนี่สิ..
ฉันกะจะกลับพรุ่งนี้..แต่ตั๋วเหลือแค่ค่ำนี้
งั้น..วันจันทร์จะกลับมาอีกทีก็ได้
รู้มั้ยฉันโกรธอะไร..ขอบอกที
ฉันเป็นบ้าอย่างนี้เพราะอะไร?
เพราะเราควรจะได้อยู่ด้วยกัน
เรามาเจอกัน นอนด้วยกัน
ใช้เวลาด้วยกัน
แล้วเธอยังปันใจให้คนอื่น
- ฉันไม่มีคนอื่น.. - ก็นี่ไง..
เจมื่..นี่ไงที่เธอกำลังทำ จะอยู่กับฉันหรือจะอยู่กับพวกนั้น
ไม่ต้องตอบก็รู้แล้ว
- ฉันต้องไป! - ไม่..เจมื่..เธอไม่จำเป็นต้องไป
ปาร์ตี้กับไอ้พวกยี่สิบคนหน้าเดิมๆ
เธอควรจะอยู่กับเมียในวันเกิดบ้าๆ..
และน่าจะอยู่ดูโชว์เห่ยๆของฉัน
ฉันรู้..เธอจะบ้าตาย ตัดใจไม่ได้ เพราะเธอห่วงกิ๊ก จะไปยุกยิกกับสาวๆ
- พูดบ้าๆ.. - ไม่..ฉันไม่บ้า!
ปัญหาก็คือ..เจมื่..
เธอไม่สามารถใช้เวลาแค่วันเดียว
ที่ไม่เกี่ยวกับตัวเธอเอง..
นักเขียนชื่อดัง..อย่างเธอ!
เก่งจัง..เอ้อเหอ..อายุแค่ 28
ท่านเทพแห่งวรรณกรรม..
ทำเพื่อตัวเอง..ตัวเอง!
ผยอง..พองโต..
ทะลุหน้าต่างกำแพง ใกล้จะแทงเสียดฟ้า!
ส่วนฉัน..
สาบานได้..ไม่มีวันเข้าใจ..
ว่าทำไมเธอยังยืนตรงองอาจ
มองฉันปาดน้ำตา
ไม่มีท่าว่าจะทำอะไรเลย!
ฮัลโหล..
ใช่ครับ..เจมื่ เวลเลอร์สตีน
โอ้..โอเค
ได้ครับ..
เดี๋ยว..ใครนะ..ใครบอกคุณ?
นี่..คุณอ่านต้นฉบับผมอย่างงั้นเหรอ
ว่าแต่คุณได้มา
อ๋อ..ศาสตราจารย์แอดเลอร์
ไม่ๆ..ไม่ครับ..ยินดี
ดีจัง..นั่นแค่ร่างที่สองนะ
ยังไม่เสร็จเลย..แต่ก็ใกล้แล้ว
โทษนะ..ใครที่ชมผม? นสพ.แรนดอม เฮาส์อย่างงั้นเหรอครับ
นี่มัน
สุดยอด.. โคตรเจ๋ง..
โทษที..ไม่ๆ..ไม่ต้อง
โอเค..ใช่ครับ
ใช่
ใช่..ผมอายุ 23
เปล่า..ผมเรียนไม่จบ
ได้..ผมจะไปพบคุณ..นิวยอร์กเหรอครับ
ผมก็อยู่ในนิวยอร์ก !
งั้น..ผมจะเข้าไปวันนี้เลย
เยี่ยมๆๆ..
พระเจ้า..
เดี๋ยวผมจะไปที่นั่น...
ผมอยากพบคุณจะแย่แล้ว..คุณวิทฟิลด์
โอเค..ลินดา
เรามาเป็นเพื่อนกัน..ลินดา
ได้ๆ..ได้เลย
โอเค..บาย
อะไร?
- ไฮ - ฉันคิดแล้วเรื่องที่เธอพูดน่ะ
- เราย้ายมาอยู่ด้วยกันนะ - จริงเหรอ?
- เจมื่..เกิดอะไรขึ้น? - ค่อยเล่าดีกว่า
รีบไปหาอพาร์ตเมนท์เลย..รักนะ
เจมื่..เดี๋ยว..
ฉันได้ยินหวอเตือนภัยบ้างไหมนี่?
สายตามีรถไซเรนแว้บผ่านไหม?
แม้ไม่รู้พรุ่งนี้เป็นอย่างไร
แต่เข้าใจว่าทุกอย่าง..
ช่างเร็วเกิน
เมื่อชีวิตติดล้อไปโลดลิ่ว
ดุจจรวดพุ่งฉิวสู่เวหา
ฉันนึกว่าอีกสิบปีจะมีมา
แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า
มาเร็วเกิน
เธอจะว่า วิ่งเร็วจัง จงยั้งไว้ ต้องหาทางหยุดรถไฟอย่าให้วิ่ง..
ช้าๆ..เดี๋ยวไฟแดง..
ฉันแย้งไม่..
สิ่งใดที่ฉันก่อ..ขอกลิ้งตาม
จะพยายามอย่างไร
ยังพุ่งไปแรงสุดหยุดไม่ทัน
ฉันเดินไต่เส้นลวดไม่ปวดตับ
ไม่ระงับยับยั้งพลังเร่ง
แต่เดิมพันก็หนักชักหวั่นเกรง
มองตัวเองแล้วปักใจ
...ไปเร็วเกิน
ฉันพบผู้หญิงที่ฉันรัก
แล้วรู้จักเอเย่นต์ที่รักฉัน
อะไรก็อาจพัลวัน
แต่บางคนมัวติดพันเรื่องจิ๊บๆ
บางคนไม่เห็นทางก็หยุดก้าว
บ้างก็หนาวใจสั่นรัวกลัวล้มเหลว
แต่ฉันพุ่งต่อไปไม่รั้งรอ
บางคนท้อ ทำอะไรไม่ยอมรุ่ง
บางคนยุ่งจนรักไร้ใจเป็นหิน
บ้างก็สิ้นหวังทั้งสองทาง
แต่ฉันยังพุ่งรุ่งต่อไป
ฉันอาจหมดแรงไล่ตามไม่ทัน
แต่กระนั้น...ฉันจะทำไงได้อีกล่ะ?
ไมค์..นี่เคธี
อ้อ..เป็นไง?
ฉันแค่จะถามสองข้อ..ไม่ต้องคุยยาว
คือฉันอยากรู้ว่าคุณได้รับ..
รีวิวที่ฉันส่งให้เมื่อฤดูร้อนปีก่อนมั้ย?
ขอบคุณ..มันน่าตื่นเต้นจริงๆ
ข้อที่สองก็คือ..
คุณมีบทอะไรให้ฉันไปลองมั้ย?
ฤดูร้อนปีนี้ฉันเกิดว่างขึ้นมา
ได้..ฉันเข้าเมืองเมื่อไหร่..จะรีบโทรหานะ
โอเค..ฉันเข้าใจ
ขอบคุณค่ะ..แสดงว่ายังพอมีหวังใช่มั้ย..
บาย..ไมค์
เอาละ..สาวๆ
มารายห์..
เทเลอร์..
เรเชล..
ลอเรน..กับโซเฟีย..
ตามฉันไปห้องคัดตัวนักเต้น
ส่วนคนอื่น..ขอบคุณที่มา
ฉันเคยฝันจะเป็นนักประพันธ์ใหญ่
บัดนี้ใครๆก็แย่งตัวฉัน
ดุจเทพีวีนัสอัศจรรย์
ไม่เคยคิดฝัน..จะมีวันนี้
เราจะก้าวไปด้วยกัน
เช่าอพาร์ตเมนท์ที่ถนน 73
แอตแลนติกมันท์ลี ตีพิมพ์แล้ว..
บทแรกได้สองพัน..ไม่ต้องแก้
ฉันเลิกเรียนมหาลัย..ไม่ต้องแคร์
เขียนหนังสือ..ซันนี่ เมห์ทา ยังติดตาม..
หัวใจฉันถูกฉกชิง..
ความหยิ่งผยองพองโตขึ้น
ฉันยังกลิ้งต่อไป..
ใจประวิง..จะคว้าสิ่งใดให้เท่าทัน?
หยิบนี่..เอานั่น..ก่อน 24
บางครั้งฉันยั้งคิดว่า..
จะคุมไม่ไหวแล้ว!
ฉันตกใจ..ร้อนรน..ลนลานวิ่ง
เกินกำลังกับทุกสิ่ง..ยิ่งล้ำหน้า
แต่ก็ปลื้มจนลืมกลัว..
มัวมั่นใจ..
รู้แน่ว่าอะไรไปเร็วเกิน
มีอะไรให้ช่วยคะ?
ไฮ..ผมมาพบคุณอลิซ มิเชลส์
- คุณเวลเลอร์สตีน - ใช่ครับ
ผมเดด..ผู้ช่วยอลิซ..ตามมาเลย
เจ๋ง
หวัดดีครับ..ผมเจมื่
- เจมื่ เวลเลอร์สตีน - อลิซ มิเชลส์
ยินดีที่ได้รู้จักเธอ
- ว้าว..ดีใจจัง - นั่งสิ
ดื่มน้ำซักแก้วมั้ย?
ดีครับ..ขอบคุณ
ทุกคนในออฟฟิศตื่นเต้นมากที่เธอมา
ทุกคนที่นี่น่ารักมาก..ตั้งแต่ผมเข้าประตูมา
- ก็ทุกคนเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเธอ - ปลื้มจัง
ผมไม่เคยขึ้นตึกสูงระดับนี้
ที่ทำงานชั้นดี..ขอบคุณ
เยี่ยม..ขอบคุณ
วันหนึ่งเราสนุกเหมือนนิทาน..
อีกวันเราติดบ้าน..ชีวิตคู่
แล้วเขาก็แยกไปสู่..เจมื่แลนด์
เหม่อมองนอกหน้าต่างอย่างคนบ้า
นั่งนิ่งนิ่วหน้าไปพักใหญ่..
แล้วเขาจะยิ้มร่า..
ตาวาว.. ราวจุดไฟ
ในนาทีที่เงียบงัน
โลกพลันเคลื่อนต่อไป..
และฉันก็อยู่ในนั้น
ฉันคือส่วนหนึ่งของมัน
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของมัน
วันต่อมา..มันกลับเหมือน..
เลือนลบสิ้น
เราเข้าครัวทำกิน
เราร่วมวางแผน
แล้วเขาก็เคลื่อนขบวนสู่..เจมื่แลนด์
มีเป็นกอบกำให้ขม้ำ..โดริโตส
เดินวนซ้ำๆ ย่ำไปมา..
แล้วเขาจะยิ้มร่า..
ตาเปล่งประกาย
ฉันจะบ่นอะไรได้..
ใช่..เขาบ้า
แต่ดูสิ..ที่เขาสร้างมา
ฉันมีค่าอยู่ในนั้น
ฉันคือส่วนหนึ่งของมัน
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของมัน
จริงอยู่..ฉันอาจเป็นช้างเท้าหลัง
แทนที่จะหวังก้าวเคียงข้าง
ใช่..แต่ไม่มีปัญหา ไม่ต้องกังขา
ฉันไม่เสียเวลา..
จะติดตามไป..
เมื่อเป็นเช่นนั้น
เขาส่งยิ้มหวาน
แล้วฉันจะพาลไปทำไม?
ไม่รู้นะ..
เรื่องนี้ต้องยกเว้น..
เมื่อเขายิ้มหวาน
ทุกปัญหาในบ้านก็หมดไป
เขาสร้างโลก..
ที่หมุนวนผ่านไป
และฉันก็อยู่ในนั้น
ฉันคือส่วนหนึ่งของมัน
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของมัน
เช่นนั้นหรือ?..
ฉันมีส่วนสร้างมัน
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของมัน
แด่..เคธี
เฮ้..
ไงจ๊ะที่รัก?
คืนนี้ที่บาร์ไม่เข้าท่าเลย..ใช่มั้ย?
เสียใจด้วยนะ
แต่อย่างน้อยก็ได้ทิปหนักรึเปล่า?
- หรือว่า - โธ่เว้ย!
เธอดูดีจัง..
คืนนี้มีอะไรต้องทำรึเปล่า?
- อะไรล่ะ? - ไม่รู้สิ..รูปถ่ายงั้นเหรอ
หรือชุดนั่น?
อ้อ..มีคัดตัวอะไรซักอย่าง
ปลายสัปดาห์นี้..ต้องเตรียมตัวรึเปล่า?
- ฉันไม่ไป - ทำไมล่ะ?
เพราะว่า..ไม่มีทางที่ฉันจะได้บท
ไม่เอาน่า..โทรหาเอเจนท์รึยัง?
เขาไปปลีกวิเวก
ปลีกวิเวกอะไรกัน.. เป็นเอเจนท์จัดคิวนักแสดง
ไม่รู้สิ..
พวกนี้เข้าป่า.. จับนักแสดงบูชายัญ ขยายพันธุ์เอเย่นต์
ฟังดูน่ากลัวจัง เคธี
เอางี้..ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้เธอ
ในรูปแบบของนิทานเรื่องนึง
- ไม่เอา - น่า..
- วันนี้ฉันเจอแต่เรื่องแย่ๆ - ฉันตั้งใจเขียนตั้งหลายชั่วโมง
เธอแค่นั่งฟังห้านาทีได้มั้ย?
นี่ถ้าฉันรู้ว่าจะต้องฟังเรื่องตั้งมากมาย ฉันคงไม่ยอมมีแฟนเป็นนักเขียน
สายซะแล้ว
เธอต้องชอบเรื่องนี้
รับรอง
นิทานคริสต์มาส..แบบที่เธอชอบ
ฉันตั้งชื่อว่า เรื่องของชมูเอล
ช่างตัดเสื้อแห่งคลิโมวิช..
ชมูเอลทำงานจนสี่ทุ่มครึ่ง..
ในร้านตัดเสื้อของเขาที่คลิโมวิช
ตื่นเช้าตรู่ก็เริ่มลงมือ..
สอยตะเข็บ เย็บ ตรึงหมุด..หมุน
นี่จะเล่นกับชุดฉันเหรอ?
สี่สิบเอ็ดปีผ่านไป
ในร้านตัดเสื้อที่คลิโมวิช
ฤดูหนาวตบเท้าผ่านมา..ผ่านไป
มีอะไรที่ชมูเอลยังใฝ่หา..
อยากฟังมั้ย?
ถ้าฉันมีเวลาพอ เฒ่าชมูเอลเอ่ย
จะขอตัดเย็บชุดในฝัน
ชุดที่จะจุดไฟ..
ปรารถนาอย่างบ้าคลั่ง ของหญิงสาวทั้งเมืองใกล้ไกล
แต่เหลือเวลาน้อยไป..สุดไขว่คว้า
แล้วนาฬิกาบนผนังเริ่มเรืองแสง
มันเปล่งเสียงพูดว่า..
นานาๆ..น่านะ ชมูเอล..ท่านต้องแฮ็ปปี้
นานาๆ..น่านะ..ฉันจะให้เวลาไม่จำกัด
มันเป็นนาฬิกาวิเศษ!
- แบบนี้แล้วจะไม่หลงรักเธอได้ไง - เอ้า..ชมูเอล..ไปตัดชุดให้สุดๆสมใจ
แต่ชมูเอลว่า ไม่ใช่เวลาของฉัน
ต้องยอมรับปรับตัวเท่าที่เรามี
โอ้ย..ดูเวลา
ถึงคราฉันต้องไป..
แล้วมารื้อข้าวของฉันทำไม?
ชมูเอลเสร็จงานสี่ทุ่มครึ่ง
จึงเอ่ยลา ราตรีสวัสดิ์ คลิโมวิช
เขาสวมเสื้อโค้ทจะออกไป
นาฬิกาเรียกไว้ เดี๋ยว..อย่าเพิ่งไป!
แม้ไร้ทรัพย์อับปัญญา
แต่ท่านคนดีมีค่า..ของคลิโมวิช
ฟังนะ..ชมูเอล
ไปเย็บอีกทีแล้วดูซิว่าได้อะไร
ชมูเอลโวยว่า เจ้านาฬิกา..เวลาก็ดึกแล้ว
ฉันเองก็ยอมรับความล้มเหลว
นาฬิกายืนกราน ชมูเอล..
เย็บอีกนิด..พิชิตความฝันที่หล่นหาย!
ชมูเอลลังเล แล้วหยิบหลอดด้าย..
คลายม้วนแถบผ้ากำมะหยี่
ฉันน่าจะถอดฟันปลอมไปเข้านอนซะที
แทนที่จะนั่งฟังนาฬิกาพูดได้
นาฬิการ้องว่า น่านานา..น่านะ..
ชมูเอล..แล้วท่านจะดีใจ
- ไม่นะ..ขอบคุณ - นานา..น่านะ..มามะ..แล้วจะชื่นใจ
ชมูเอลร้อยด้ายเข้ารูเข็ม
พระจันทร์มองลงมาจากฟ้าไร้ดาว
เขาแทงเข็มผ่านผ้ากำมะหยี่สีดำ
มองนาฬิกา..เข็มเวลาเริ่มหมุนกลับ
เขาคว้ากรรไกร..มาตัดลูกไม้
เข็มนาฬิกายังหมุนกลับ
นิ้วเขาร่ายพลิ้ว..ผืนผ้าหมุนติ้วร่ายรำ
สามทุ่มสิบห้า..เวลาทั่วโลก
ฝีมือตัดเย็บทุกตะเข็บงดงาม
ราวพระเจ้าติดตามควบคุม
ชมูเอลร้องลั่น..มิอาจกลั้นน้ำตา
พาฉันกลับไป! ย้อนกลับไป!
เอาเวลาคืนมา..ทั้งสี่สิบเอ็ด..ปี
แล้วเขาก็ได้..สมใจนึก
กลางดึกอันเงียบงัน
ชุดของชมูเอล..
สำเร็จโดยพลัน
เขายืดแขนผ่อนคลาย
หลับตานอนสบาย
จนเช้าอรุณฉาย
วันใหม่มาเยือน
ชุดสวยที่เขาทำเมื่อค่ำคืน
ทำให้คนแตกตื่นกันทั้งบาง
ทุกเศษผ้าเส้นด้าย..เขาใช้สิ้น
ทั้งกระดุมริบบิ้น..คือศิลป์สร้าง
ชายผ้าด้นสอย..รอยจัดวาง
สี่สิบเอ็ดปี..ฝันที่ค้างอยู่ในใจ
ฝันที่ได้สัมผัส..
...ชัดและจริง
พาดหัวข่าวยืนยันนั่นคือชุด
ที่สาวน้อยบริสุทธิ์โอเดสซา
ได้สวมใส่ในวันเอ่ยสัญญา
จะครองรักร่วมชีวา..หนุ่มชมูเอล
คนที่เมื่อวันวาน..
ผ่านมาเคาะประตูครัว
ขอบคุณ
เรื่องยาวจัง..แต่สนุกดี
ยังไม่จบนะ
ทุกคนต่างมีหวังตั้งหน้าฝัน
แต่ก็ยังติดอยู่ในคลิโมวิช
ถ้าชมูเอลเป็นสาวน้อยนอกรอยยิว
ปากแก้มคางคิ้วคงเหมือน..เธอ
เอ๊ะ..ฉันคือชมูเอลในเรื่องนี้เหรอ
- ใช่ - ฉันไม่ใช่หญิงสาวชาวโอเดสซาเหรอ
เธออาจขลาดกลัว..
ที่จะก้าวขาออกไป
เธออาจทุ่มเทจิตใจ..
แต่ไม่กล้าคิดจะติดตาม
ฉันอยากให้โลกได้เห็น..
ดาวเด่นผู้เป็นแรงใจ
เริ่มเลยตอนนี้ดีไหม..
ก้าวไปไล่ตามฝันตน
เลิกเทก้นบุหรี่ที่บาร์
นี่ไงดารา..เคธี ไฮแอท..จรัสจ้า
น่า..นานานา..น่านะ..เธอจะสุขใจ
นานานา..น่านะ..ฉันจะให้เวลา
น่านะ..ก้าวออกไป ไขว่คว้าหาความสุข
นี่ช่างภาพโปสเตอร์หลังเวที
จะมีรูปเธอ..เปิดดูที่ไหนก็เจอ
สูดหายใจ..
ก้าวออกไป
ลองวัดใจ
...ใช้เวลา
วันนี้ฉันบอกหรือยัง
ว่าฉันช่างโชคดี
ที่ได้พบรัก..
...กับเธอ
ไฮ..
ฉันน่าจะมีคฤหาสน์หรูบนภูเขา
หรือเช่าวิลลาที่เซวิลล์
แต่นั่นก็ไม่ชิวเท่าซัมเมอร์ที่โอไฮโอ
กับคนแคระเกย์ชื่อคาร์ล
ผู้เล่นบทเทฟวีและพอร์คกี
ว้าว..
ฉันน่าจะไปท่องราตรีที่ปารีส
นั่งรถม้ากรายกรีดเซ็นทรัลปาร์ค
แต่ก็ไม่ดีมากเท่าซัมเมอร์ในโอไฮโอ
ในห้องเดียวกับอดีตนักเต้นระบำโป๊ และงูตัวโต
- ชื่อเวย์น - พระเจ้าช่วย..
ฉันน่าจะมีเงินมากๆ..
บริจาคช่วยผู้ป่วยได้อักโข
สยบได้กระทั่งสิงโต
จะเป็นราชินีอังกฤษก็ยังได้
ทำหน้าใสเหมือนสาวสิบเจ็ด
แต่ฉันก็ชอบแบบช้าๆมาอยู่ตรงนี้
สี่สิบไมล์ไกลจาก..ซินซินนาติ
ฉันน่าจะปัดไม้จิ้มที่ทิ่มตา..
ฉันควรได้กินปลาแต่เดือนก่อน
แต่นั่นไม่เดือดร้อนเท่าซัมเมอร์ในโอไฮโอ
ไม่มีทีวีเคเบิ้ล..น้ำร้อน..
อาหารเวียดนาม..
ไม่มีเธอ
เบบี๋..รักเธอจัง
ฉันเห็นหนังสือเธอในร้าน..
ขึ้นป้ายรายการยอดนิยม
ฉันแอบเปิดดูรูปเธอข้างใน
ไม่อยากผละไปเลย
ริชาร์ดก็อยู่ตรงนั้น..เขายืนเซ่อ
เพ้อว่าเธอคงไม่ต้องซื้อเล่มนี้สินะ
ฉันยิ้มหวานปานโมนาลิซ่า
พลางหยิบบัตรวีซ่า
เขาจะจีบฉัน เขาจะจีบฉัน
แต่ไม่มีวันจะได้แอ้ม
- ดีมาก! - เพราะฉันมียอดดวงใจ
ฉันคุยกับหมู่ดาวทุกค่ำคืน
ทุกคืนเฝ้ายืนยัน..มองดูฉัน..
แล้วมองเขา
ให้ตายเถอะ..ฉันคงคิดถูก
ฉันมาถูกทาง
ไม่ใช่หนทางนิพพาน แต่เป็นผลงานใหม่ๆ
ฉันเล่นเป็นแอนิตารอบกลางวัน
แล้วเฝ้าฝันคุกเข่าอธิษฐาน ขอลิขิตชีวิตเองได้
ไม่หวนคืนไป..โอไฮโอ
ถ้าฉันเคี้ยวโดนแผ่นฟอยล์..
หรือหน้าม่อยต้องทำรากฟัน..
คงไม่ขนลุกใจสั่น เท่าลุ้นฝันซัมเมอร์นี้
การรอคอยทรมานแต่หวานซึ้ง
ฉันคิดถึงอยากเจอ เธอมาหา
เร็วนะที่รัก..
อย่าชักช้า..รีบมาเลย
ฉันชอบคนแคระ..
ดาวยั่ว..
งูตัวใหญ่
กับมาดามเจมื่ เวลเลอร์สตีน..
ก็นี่ไง..ใช่ฉันเอง!
โห..นั่นเจอรี่ ไซน์เฟลด์
โน่น..จอห์น เลนนอน
โอ..ดาโกต้า
ป้อมซานเรโมก็อยู่ใกล้ๆ
เธอเคยเข้าพิพิธภัณฑ์บ้างไหม?
เราควรแวะไป..
เยี่ยมไดโนซอร์
เคธี..
เธอจะร่วมชีวิตกับฉันไหม..
ในอีกสิบนาที
ขอสิบนาที
เราจะมีความสุขกัน
แค่มองคลื่น
ดูผืนฟ้า
หรือนั่งเฉยๆ
ให้เวลาล่วงเลยไป
แล้วถ้าเราผ่านได้
ฉันจะถามใหม่..
อีกสิบนาทีได้ไหม
แล้วถ้าเธอตกลงปลงใจ
อีกสิบนาทีจะผ่านไป
อีกสิบนาทีต่อไป
จนเช้าวันใหม่
จะกอดเธอไว้..
หัวใจร่ำร้องไม่รู้จักพอ
ฉันอยากมอบชีวีชาตินี้ชาติหน้า
ให้เธอมาเติมเต็ม..
ตอบรับว่าตกลง
ฉันเป็นคนชอบมาสาย
โปรดอย่าคาดหมายในตัวฉัน
ฉันช้าหน่อย..แต่ถ้าเธอคอยได้..
ฉันจะค่อยๆไปให้ทันกัน
ใช่ว่าฉันจะจงใจ..
ใช่จะรู้สึกดีที่เชื่องช้า
ฉันทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่ตามเวลา
ฉันสงสัยว่า ทำไมใครๆชอบวิ่ง
ฉันไม่รู้ว่าทำยังไงลงตัวได้
คนอื่นอยู่กันได้อย่างไร ทั้งไร้คนเคียงข้างอย่างเช่นเธอ
ฉันดูแลตัวเองได้..
ใจแข็งพอไม่ต้องง้อใคร
แต่ทำไม..เจมื่..
ฉันอยากเป็นศรีภรรยา..
อยากจะมาอุ้มท้องลูกของเธอ
ฉันอยากตายตาหลับ.. กับชีวิต..
ที่สมคิดสุขแสน..
ในอ้อมแขนเธอ
แบบนี้..ฉันทำได้
ตลอดไป..กับเธอ
- เธอจะร่วมชีวันกับฉันไหม? - ตลอดไป..
- อีกสิบชาติร่วมชีวี? - ตลอดไป
อีกหนึ่งล้านฤดูร้อน..
ก่อนโลกดับ
ไม่เหลือใครที่จะนับ..
ว่าไม่เคยเห็นเราเป็นคู่
อยากมีเธอในทุกฝันที่ฉันเห็น
ขอเธอเป็นคู่เคียงอยู่เสมอ
ฉันจะไร้ชีวา..
ฉันจะขาดชีวิต..
ฉันไม่อาจเป็นผู้พิชิต..
จนกว่าจะ..ตกลง
- ตกลง.. - ตกลง..
นั่นจอห์น เลนนอน ?
โน่นซาน เรโม ?
พิพิธภัณฑ์..นั่นใช่ไหม?
เราไปดูไดโนซอร์กันดีมั้ย?
ใครๆก็ว่า..เมื่อเข้าประตูวิวาห์
สาวๆทั้งโลกจะยิ่งวิ่งมาหา
โอ้ย..ไม่จริง
ก็แค่หญิงจำพวกนั้น ที่เราแค่อยากฟัน..
และรับมือแทบไม่ทัน
แล้วตอนนี้หญิงพวกนั้นแห่กันมา..
เคาะประตูให้ท่าเว้าวอน..
นั่นทำให้ได้รู้..คนมีคู่ต้องห้ามใจ
เหล่มองยังไม่ได้
หลับตาไว้..หลับตา..จงหลับตา
เสียแต่ว่า..ตอนนั่งกินมื้อเช้า
สองเต้าผ่านมา..ยิ้มหราให้แล้วเราก็..
โธ่..แกล้งกันทำไม!
แต่โลกสวยยังมีปาฏิหาริย์..
หญิงอื่นจะลอยผ่านไปง่ายๆ
เหลือเพียงฉันกับเคธีที่คู่กาย
สบายๆ..สบายดี..ฉันมีพอ
ฉันอยู่สุขอย่างดี..ไม่มีปัญหา
แค่โดนท้า..
โดนท้าให้กล้าต้าน...สิ่งเย้ายวน
แต่เรื่องใหญ่ที่ก่อกวนยังมี
ถึงเวลาปาร์ตี้..ฉันนี่ดาวเด่น
ตกเป็นเนยแข็งของหนูๆ..
นี่ไง..หนึ่งโฉมตรู
ช่วยดูต้นฉบับได้มั้ย..ไปดื่มกาแฟ?
ฉันยกมือข้างซ้ายขึ้นป่ายปัด เห็นถนัดนิ้วข้างที่สวมแหวน
ทันใดนั้น..โอ้ว! เคธี!
เธอรู้ดี..พวกเมียนี่จมูกไว นาทีนั้น..พลันอึดอัดจัดไม่ถูก
ฉันต้องผูกสีหน้าท่าซื่อใส ซึ่งก็จริง..
แต่เสียหน้าว่ากลัวเมียสุดหัวใจ
แล้วไฉนฉันต้องแคร์..แย่จริงๆ
ถึงไงก็จะไม่นอกใจแน่
โลกสวยยังเผื่อแผ่..
ปาฎิหาริย์
ให้หญิงอื่นเป็นเหมือนเพื่อนชายชาญ
ขอเพียงผ่านกลับมาหาเคธี..
ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดให้กังวล
สบายๆ..ฉันอยู่ได้..
สบายๆ..ก็ฉันรักเธอ
สบายๆนะเออ.. สบายๆ พอใจอย่างนี้
ฉันมีครบแล้ว..สบาย..สบาย!
ไม่มีปัญหา..แค่โดนท้าทาย..
ท้าให้ต้านทาน..สิ่งเย้ายวน
คุณเวลเลอร์สตีน..ฉันจะบอกอลิซว่าคุณมา
เมื่อเธอกลับมาหา..
ฉันจะยิ้มร่ายิ่งกว่าเดิม..
หวังให้เธอเติม..ต่อเวลา
เมื่อเธอกลับมา..
มือลูบไล้ทั่วใบหน้า
ลบรอยอ่อนล้าจนสิ้นไป
แล้วรักหวานจะบานใหม่
ชื่นใจยิ่งกว่าเคย
ฉันคิดถึงเธอ
จะพร่ำย้ำเสมอ..ว่าเธอ
เป็นของฉัน..
ยามนั้นที่เธอกลับมา..
...หากัน
ดีมากจ้ะ
ทำได้ดี!
- ขอบคุณ - ขอบคุณค่ะ
มันก็..ดี..ดีจริงๆ
ใช่
ฉันว่า..ฉันน่าจะได้บท
หวังว่านะ..แต่นี่ก็ไม่ใช่บรอดเวย์
ไม่เอาแล้ว โอไฮโอ
ฉันไม่รู้ว่านี่ที่ไหน..เธอต้องมาตามหาฉัน
ฉันจะไปหาเธอ เคธี
เขียนจบบทนี้..แล้วรีบรี่ออกประตู
รับรอง..ฉันต้องไปหาเธอ เคธี
อย่าเพิ่งหนีไปไหน
ฉันภูมิใจในตัวเธอ
นี่คือก้าวใหม่ที่เธอเคยได้แต่ฝัน
ฉันจะไป..ด้วยใจปลื้มเปรม
ถ้าแรนดอมเฮาส์เลิกโทรจิก
อย่าเพิ่งถอดใจ
อย่าเพิ่งหนักใจ
อย่าหมดอาลัย
ฉันจะไปหาเธอ
แล้วโลกสวย..
ก็จะเกิดปาฏิหาริย์
วันที่ฝันหวานจะสมหวัง
มีเพียงสองเรา..
ตามลำพัง
ทุกอย่างสั่งได้ดังใจจินต์
เราจะจับมือกันร่วมฟันฝ่า
เรื่องอื่นไร้ค่าหมดความหมาย
เราจะสบาย..สบาย..
เราทำได้..
สบายๆ..สบายๆ..สบาย..ไม่ขาดเกิน
ฉันจะไปหาเธอ เคธี
ขอสัญญา..ว่าจะไป
เมื่อเธอกลับมาหาฉัน
ฉันจะยิ้มหวาน..หวังให้เธอมา..เติมเวลา
โอเค
ขอบคุณค่ะ
ฉันกำลังขึ้นไป..เจมื่..
ไต่ขึ้นเขา
ทุกวันตื่นหกโมงเช้า
เข้าแถวยาวกับสาวๆสองร้อยนาง
ที่ร่างดี มีอายุน้อยกว่า
ฟิตหุ่นมาอย่างดี
ฉันรอคิวอยู่นี่..ห้าชั่วโมง
มองพวกสาวๆ..
เดินเข้าเดินออก..สวมชุดเหมือนกัน
จนกว่าจะมีเสียงเรียกเบอร์ฉัน
เข้าไปห้องนั้น..ผู้ชายทั้งโต๊ะ
ทุกที..มีแต่ผู้ชาย
ส่วนใหญ่เป็นเกย์
นั่งรอเหมือนฉัน..รอฟังทั้งวัน
เสียงสาวสองร้อยนาง
ต่างร้องสุดฤทธิ์
ฉันเป็นคนดี
ฉันมีเสน่ห์
ฉันเท่ด้วยความสามารถ
อย่าพลาดชมฉัน !
เมื่อเธอกลับมา..
ฉันน่าจะบอกว่าเพิ่งฟื้นไข้
พวกเขาจะได้ไม่กังขา เสียงเปียโนดังไป..ฉันจะร้องดังๆ
ร้องให้ดังขึ้นอีก
หรือจะหยุดแล้วลองใหม่..ฉันจะร้องใหม่
แต่ทำไมผู้กำกับนั่งก้มหน้า?
อีกคนตาจ้องใบสมัครเขม็ง
อย่ามัวอ่านประวัติ..
ที่ฉันจัดขึ้นเองกว่าครึ่ง..มองฉันสิ..
มองทางนี้..อย่าตีรวน
ไม่ต้องมองรองเท้าฉัน.. รองเท้าคู่นี้ฉันยื้มาก..
ไม่รู้ซื้อมาจากไหน.. แล้วฉันเลือกเพลงนี้ทำไม?
เลือกงานแบบนี้เพื่ออะไร..
แล้วไยนักเปียโนทำหน้าเพลีย
ถ้าเขาไม่เรียกตัว..
กลัวอะไร..จะไปซื้อโซฟาค้างบ้านแม่
ใช่ว่าจะอยากอยู่เพื่อดูแล
แต่เจมื่ต้องมีที่ทำงาน
ถ้าฉันอยู่ก็จะกวนให้รวนหลง
นี่ถ้าเรามีลูกก็คง..น่าสงสัย?
อีกครั้งที่ตั้งใจ..
แต่ทำไมต้องทรมาน?
พวกนี้ให้บท รัสเซล โครว์ ร้องเพลง ตัวฉันเองก็ย่ำแย่
ฉันห่วย..ห่วย..ห่วย
- เมื่อเธอกลับมาหา - ขอบคุณ..ดี
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมาก
ขอบคุณ
ขอบคุณ..ขอบคุณมาก
เขาหลังชนกำแพง..
และเริ่มจะถอดใจ
เขาเหนี่อยเกินไป..จนเกิดอาการ
หายใจติดขัด
ยกแขนซ้ายไม่ถนัด..เจ็บไหล่ถึงข้อมือ
แล้วบาปที่เจ็ดก็ตามมาซ้ำเติม..
เขาไม่อยากโง่ก็ต้องเลยตามเลย
ครีบอัปยศคลี่เผย..อย่างร้อนรน
เขาตามไล่ไขว่คว้า
เขามองร่าง..
มองแผ่นหลังนางเงีอกนั่น
เฝ้ามองนางกลางคลื่นลม..
จนไม่รู้ว่าตัวเองเปลี่ยนไปแล้ว
ฉันจะไม่ยอมจำนนทนอยู่บ้าน
เฝ้าลูกหลาน-เลี้ยงหมา-บ้าทำสวน
ฉันจะไม่สวมรองเท้าแบบเย้ายวน
คอยเชิญชวนลูกค้าในบาร์เบียร์
ฉันจะไม่รอให้ใครมาถาม ว่าเดินตามอัจฉริยะสนุกไหม?
ฉันจะไม่พึ่งพาผู้ชายใด
- ฉันจะไม่ - เขาเห็นแต่เธอ
เห็นเธอ
เขากัดฟัน..เธอหันหน้าหนี
อย่ามาฝืนใจยอมให้ฉัน..เธอกรีดเสียง
แต่หูเขาไม่ได้ยินอะไรแล้ว
ฉันปลื้มเธอมาก
แคธเธอรีน แมร์โรว์
เอเย่นต์ของเขา..มิสซิสวิทฟิลด์
- ยินดีที่ได้รู้จัก..สวัสดีค่ะ - ยินดีที่รู้จัก
เขาเก่งมากนะ
ฉันไปทุกงาน..ผ่านได้ทุกครั้ง
แต่มันก็เหมือนเดิม
ต้องคอยเติมเหล้า..เฝ้าเสิร์ฟเธอ
แล้วโดนถามว่าฉันเป็นบ.ก.เธอรึไง
ทุกคนยื่นมือถือให้ฉันช่วยถ่ายรูป
คนพวกนี้ไม่เคยจำ..ถามเหมือนเดิม
- เธอกับเจมื่เจอกันที่ไหน?..เขาเป็นไง? - ที่รัก..ฉันเสียใจที่พวกเขาไม่เคยจำ
ฉันไม่ไป..ใครจะถามถึงฉัน
เธอขอให้ฉันไป..แล้วทิ้งฉัน
ให้ยืนเซ่อ..ก็แค่นั้น
ฉันได้แต่ยืนดื่ม..ไม่มีใครคุยด้วย
- เธอไม่ยอมรับปัญหานี้ - หยุด! หยุดนะ!
หยุด..แล้วฟังฉัน!
ขอแค่สองนาที..คุยกันดีๆ
อย่ามาเถียงทุกคำที่ฉันพูด..คุยดีๆ
แค่สองนาที..
แล้วเธอมีอะไรจะว่าต่อก็เชิญ
ฟังนะ..คนเหล่านี้
พวกเขาพิมพ์หนังสือให้ฉัน
แล้วพวกเขาจัดปาร์ตี้ให้ฉัน
เพราะงั้น..ถึงเธอบอกชัดว่าจะไม่ไป
ฉันก็ต้องไป
ตกลงกันแล้วไง
แต่ปัญหาอยู่ตรงไหน..
ไม่ใช่เรื่องปาร์ตี้..ใช่ไหมเคธี?
เลิกบ่นว่าสักนาที..
บอกมาดีๆ..เธอรู้สึกยังไง?
ผิดหวังใช่ไหม..
ที่ต้องกลับไป โอไฮโอ
คิดบ้างไหม.. มันจะง่ายกว่า
ถ้าไม่ทำแบบนี้?
คุยกันดีๆ..เคธี
คุยกับฉันดีๆ
นี่ถ้าฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเธอ
เราคงไม่ต้องเจอถึงจุดนี้
ถ้าฉันไม่เชื่อเธอ
กับความเก่งอีกพะเรอที่เธอมี
ถ้าฉันไม่เชื่อว่า..
เธอจะกล้าไล่คว้าฝัน
ถ้าฉันไม่มั่นใจว่าเธอจะผ่านได้
จำไว้..คิดใหม่นะเคธี
ฉันคงไม่มาอยู่ตรงนี้กับเธอ
ถ้าฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเธอ..
เราก็ไม่ต้องเผลอทะเลาะกัน
ถ้าฉันไม่เชื่อเธอ..
ฉันก็คงบอกลาว่า เคธี..ถูกของเธอ
แต่ฉันไม่อยากปล่อยไป
เพราะฉันรู้ใจเธอ..คนที่ฉันรู้จัก
พบรักเมื่อสี่ปีก่อน
ฉันรู้ว่า..
ไม่ต้องเสียเวลามาบอกกัน ให้ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอ
เราจะมีความสุขด้วยกัน..งั้นใช่ไหม?
และเมื่อก้าวต่อไป..
เราน่าจะสบายใจ..
...ไร้ปัญหา
อย่าผลักไสให้ฉันห่างต้องร้างรา
ในเมื่อฉันหนุนเธอมาทุกเส้นทาง..
เธอช่วยหนุนฉันบ้างจะได้ไหม?
แล้วทำไมต้องจิกตีคอยชี้หน้า
ทั้งที่ฉันมั่นตรงสัญญา
ฉันไม่อยากให้เธอเจ็บ..
ไม่อยากให้เธอล้า..
แล้วรู้ไหมว่า..ฉันคิดยังไง?
ฉันคิดว่า..เธอจะผ่านได้
อดทนไว้..แล้วจะเห็นผล
แต่ความสุขไม่ต้องรอ..เราสองคน
ฟังสิ!..
ไม่มีใครบันดาลความหาญกล้า
ไม่มีใครเสกคาถาให้เธอแกร่ง
ฉันไม่ยอมล้มเพื่อเธอลุก..เคธี
และจะไม่แพ้เพราะเธอไม่ชนะ
ถ้าฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเธอ
เราก็เจอจุดแตก..แยกทางกัน
ถ้าฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเธอ..
ฉันคงไม่พร่ำเพ้อกับเพื่อนๆ..
ว่า..
ฉันลิขิตชีวิตแล้ว..
นี่คือดวงแก้วที่หวงแหน..
จะล้มลุกอย่างไรไม่คลอนแคลน
ยังจำแม่น..เราสองเห็นพ้องกัน
เคธี..
ถ้าฉันไม่เชื่อมั่นเธอ..
ก็คงไม่รักตั้งแต่แรกเจอแล้ว
ที่รัก..
มามะ..แต่งตัวซะ
เราไปปาร์ตี้งี่เง่ากัน
โปรดทำเพื่อฉัน..เคธี?
เคธี
จะไปไหน?
เคธี?
เคธี! หยุดนะ!
เพื่อนซี้ของฉันมีปัญหา..
ก่อนจบลามัธยม..เลิกงมฝัน
เธอแต่งกับมิทเชล..ซัมเมอร์นั้น
แครอล แอนน์ อุ้มครรภ์นับวันรอ
เธอเริ่มท้อ ฉันทำอะไรอยู่ตรงนี้?
มิทเชลออกไปเล่นดนตรีจนดึกดื่น
ทั้งคู่ได้ผ่อนบ้านผ่านวันคืน..
บนถนนเล็กร่มรื่น..
กับกางเขนหน้าประตู
มิทเชลได้งานร้านเครื่องเสียง
นั่นก็เพียงชีวิตคนดิ้นรนสู้
ในเมืองเล็กฝั่งตะวันออก..
ฉันบอกตน..สิ่งที่ค้นฝันหา
มันต่างกัน
ฉันถักเสื้อเพื่อลูกของเพื่อนรัก
แล้วตระหนัก..ฉันถักได้มากกว่าเสื้อ
ไม่เอาน่า..ขับไป!
ปีต่อมา..ฉันหาที่อยู่ในเมืองใหญ่
บอกตัวเอง..ไม่มีอะไรต้องสูญเสีย
เช่าห้อง..เลี้ยงแมว..แล้วฟิตหุ่น
ไปเรียนการแสดง..ได้เจอหนุ่ม
ลายสักลงตัวเป๊ะเท่ไม่เบา
และเมื่อเขาตามตื๊อ..ฉันซื้อเลย
ตอนนั้น ฉันคิดว่าเขาน่ารัก
ฉันทึกทักว่าคนดี นี่คือเขา..
เรื่องบนเตียงคงถูกใจฉันไม่เบา
ทิ้งทุกอย่างอยู่กับเขาได้หนึ่งปี
ฉันเริ่มคิดวางแผนชีวิตคู่
พอเขารู้ว่าฉันชักฝันหวาน
ก็หาเรื่องปลีกตน ..
ไป..สร้างผลงาน
ทิ้งจดหมายให้ร้าวรานระทมใจ แต่ฉันรู้ ฉันต้องได้คนที่ดีกว่านั้น
เธอไม่ต้องหั่นผมใหม่ให้หล่อเลี่ยน
ไม่ต้องเปลี่ยนรองเท้ามาเข้าฝัน
ไม่ต้องเป็นเช่นดูรัน ดูรัน
ขอแค่รักฉัน..เท่านั้นพอ
ไม่ต้องเอาฝาลงตรงโถนั่ง
ไม่ต้องฟังข่าวสารทันสมัย
ไม่ต้องฝึกแทงโก้ไว้โชว์ใคร
ไม่ต้องใฝ่ไฮโซโก้กินแฮม
เธอไม่ต้องเปลี่ยนอะไร
ขอเพียงให้..อยู่ด้วยกัน
ฉันต้องการเธอ..เธอผู้เดียว
ทุกส่วนเสี้ยวที่เป็นเธอ
ฉันจะมีสิ่งดีๆให้นึกถึง ทุกเช้าเฝ้าคำนึงคิดถึงเธอ
เธอ..เธอ..เธอเท่านั้น
รักมั่นไร้เทียมทาน
บริสุทธิ์สดชื่น เข้มข้นหอมหวาน.. คุณภาพไร้เทียมทาน
ของฉันคนเดียว!
ไม่ผูกมัดให้ต้องกอดตลอดชีพ
ไม่ต้องรีบแต่งกัน..ค่อยวันหน้า
ฉันจะไม่ล้ำเส้นเว้นอัตตา
ไม่กดดันดุว่าให้เธอยอม
ฉันจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร
ทุกวันนี้ฉันก็ยังตั้งหลักมั่น
ถึงบ้านฉัน..เห็นเมืองนั้นเธอจะรู้
ฉันสู้มามาก..จากมาไกล
ฉันจะไม่กลับไป..
ไม่เหลียวหลัง ไม่กังขา
ชีวิตฉันมุ่งหน้ามาที่เธอ และจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
ลองคำนึงถึงสิ่งที่เธอฝัน
คิดถึงวันต่อไปในภายหน้า
คิดถึงความรักชักนำมา
แล้วบอกว่าเราจะอยู่ครองคู่กัน
คิดถึงเรื่องดีๆมีเธอฉัน
คิดถึงวันทุกข์ทนที่พ้นผัน
คิดทบทวนเพื่อปักหลักประกัน.. เราต้องดีกว่านั้น!
เราต้องดีกว่านั้น.!
เราต้องดีกว่านั้น!
เราต้องดีกว่านั้น..ได้แน่นอน!
เราต้องดีกว่านั้นแน่นอน!
เฮ้..น้องหนู
อรุณสวัสดิ์
เธอสวยชัดเหมือนเทพธิดา
ไม่รู้เราหลับไปตั้งแต่เมื่อไร
ตื่นได้แล้ว..หนูน้อย
เคธีรอคอยอยู่..
ดูเราสิ..นอนอยู่นี่
แสร้งทำเป็นหลับฝันดี..
ฉันเคยสัญญา
เข้าพิธีวิวาห์
ฉันเขียนนิยาย
แล้วสุดท้าย..เราก็มาเปลี่ยนบทจบ
เคธี..ดูฉันสิ!
เดี๋ยวก่อน..
ต้องยอมรับความจริง
จงนิ่งไว้
อย่าตกใจ
เอาละ..
ค่อยหายตกใจ
ไม่ต้องมีใคร..
มาล่วงรู้
ฉันสวมเกราะ
จะเหาะไปโอไฮโอ
กลับสู่สมรภูมิใหญ่โต
จะยุติเมื่อไรไม่รู้เลย
สาบานก็ได้..ไม่เคยนอนกับเธอ
แต่ใจอยากเจอ..ขอกอดอีกครั้ง
ช้าก่อน..
จงลิดรอนปีกหาง
อย่าสร้างปัญหา
เอาละ..
พอกันที..ไม่มีอีกแล้ว
ไม่มีใครเข้าใจ
ไม่มีใครเข้าใจ..
เราสร้างบ้านต้นไม้
ฉันไล่ตอกตะปู
อัดกาวอุดรู..ก่อนจะพังครืน
มันอยู่อย่างดี..
แล้วฉันมีปัญหา
ก่อเรื่องขึ้นมาทั้งเจตนาจงใจ
ฉันขอแค่นี้..
ขอมีสักมุม
ห้องส่วนตัวไว้หลบซุ่ม..
ด้านหลังห้องหัวใจ
พอฉันบอกเธอว่าเจอห้อง
เธอเปิดศึกกึกก้อง..
จ้องยึดแย่ง
ไปทำลาย..ให้สิ้นซาก
ฉันยื้อ..เธอแย่ง
ยิ่งแรงยิ่งหลุดลื่น
เสียหลักเซล้มโครมครืน
ฉันจะเลือกทางอื่นได้ยังไง?
กลับมานอนก่อนมั้ย..
ให้ฉันพักใจในร่างเธอ..
ขอสัญญา..
ฉันจะพูดจริงเสมอ
เดี๋ยวก่อนเธอ..
อย่าหลั่งน้ำตา
ฉันจะไม่ปล่อยเธอไป
เอาละ..
ค่อยหายใจคล่อง
นี่ไง..
ใครๆ ก็ต้องช้ำ
ก็นี่ไง..
ฉันได้สิ่งที่ขาด..
แต่ไม่อาจให้ใคร..
มาล่วงรู้
ใครๆไม่ต้อง..
...มารับรู้
ในเมื่อฉันอยากจะรักใครสักคน
ในเมื่อฉันอยากจะรักใครสักคน..
ฉันอาจจะรักใครสักคน..
ที่ใช่เธอ..
อย่าจูบลาอีกเลย..
ค่ำนี้ฉันขอนิ่งเฉยไม่ฟุ้งฝัน
เธอต้องการถ้อยคำอำลากัน
อยากเห็นฉันหัวเราะร่า..
แต่อย่าเลย
ทุกถ้อยคำของเธอ..
ทุกความรู้สึก..
มันฝังลึกอยู่ในจุมพิตนั่น
ประทับเป็นร่องรอย..จงปล่อยมัน
ให้ฉันต้องมองตามยามเธอไป..
ลาก่อนสำหรับวันนี้..
ลาทีจนกว่าเธอมาใหม่
ฉันจะรอ.. ฉันจะรอ..
พบกันใหม่พรุ่งนี้..
พบอีกที..เมื่อฉันฟื้นตื่นขึ้นมา
พบว่าฉันยังรอ
ฉันยังรอเธอ
ฉันยืนบนขอบเหว..
ฉันพยายามจะไม่ล้มเหลว
ฉันต้องเปิดใจ
เปิดโอกาสให้ตัวเองทีละนิด
จนได้คิด..นี่มันใช่!
จนรู้ว่า..ต้องเดี๋ยวนี้!
ให้บางอย่างนำพาฉันฝ่าไป
สู่เสรี!
เขามาปลดบ่วงพ้นห่วงแห
ช่วยแผ่ปีกอิสระฉันจะเหิน
ลาก่อน..จนพรุ่งนี้เริ่มลีลา
จนกว่าฉันจะร่อนลงแตะดิน
ฉันจะรอ.. ฉันจะรอ..
ลาก่อน..จนกว่าจะถึงวันใหม่
ขอลาไกล..ชั่วชีวิตฉัน
แล้วฉันก็เฝ้ารอ
ฉันเฝ้ารอเธอ..
รอเธอ.. รอเธอ..
ฉันเรียกอลิซมาช่วยเก็บสัมภาระ
ฉันเข้าเมืองเพื่อจะปิดบัญชีแบงก์
นี่ไม่ใช่มือที่สาม..
ไม่ใช่ความกะล่อน
ฉันไม่ใช่คนเดียวที่ทำเธอเจ็บ
แต่ไม่รู้จะช่วยอะไรได้อีกแล้ว
เธอไม่เห็นรอยร้าวที่ลุกลาม
ไม่ครั่นคร้ามฉันถอดใจไปไม่ถึง
ฉันช่วยเธอไม่ไหว..
อย่างที่หวัง..
ฉันช่วยเธอไม่ได้..
พ่ายทุกครั้ง
สิ่งที่ยังทำได้..
คือ..รักเธอ
และปล่อยเธอไป
จะพยายามแค่ไหน..ไม่เกิดผล
จึงต้องทน..
แค่รักเธอ
ฉันรักเธอมาก..
จนเราต้องทะเลาะ
หรือไม่ก็รอ..
- หรือฉันขอไป.. - ลาก่อน..พบกันใหม่ในวันพรุ่ง
ลาก่อน..ฉันจะมุ่งคลานมาหา
และจะรอ..
รอต่อไป..ให้สัญญา
เธอไม่รู้หรอกว่า..ลมเปลี่ยนทิศ
- ลาก่อน..พบกันใหม่ในวันพรุ่ง - ฉันไม่เห็นทางรุ่งของเราสอง
ลาก่อน..ฉันจะขอบคุณพระเจ้า
แล้วเฝ้ารอ
ฉันยังรอเธอ
ลาก่อน..เคธี
ฉันจะรอเธอเสมอ
ฉันยังรอเธอ..
ลาก่อน..
ฉันจะรอ
ฉันจะรอเธอ..
ปิดประตูรั้วซะ..
ฉันจะเฝ้ารอ..
เจมื่..
- ลาก่อน.. - ลาก่อน..